Vinte e catro anos despois da s\u00faa publicaci\u00f3n, as canci\u00f3ns comprometidas, case himnos xeracionais, do \u00e1lbum \u00abTi, Galiza\u00bb, de Miro Casabella, soar\u00e1n na voz do seu autor o s\u00e1bado 5 de marzo no Teatro Col\u00f3n. Ser\u00e1 na segunda cita do ciclo ‘Pioneirxs da m\u00fasica galega’, unha iniciativa que conta co apoio da \u00e1rea de Cultura da Deputaci\u00f3n da Coru\u00f1a, logo de que Pilocha revisitase, o pasado 12 de febreiro, os temas doutro dos discos imprescindibles da m\u00fasica en galego dos anos 70, \u00abPilocha\u00bb. As entradas xa se poden retirar de balde a trav\u00e9s da web do teatro.<\/p>\n
Co nome de ‘Hai algu\u00e9n?’, Casabella e a s\u00faa banda ofrecer\u00e1n un concerto singular no que repasar\u00e1n, actualizadas, as canci\u00f3ns do que \u00e9 un traballo fundacional na m\u00fasica de autor galega, onde te\u00f1en protagonismo os sons de instrumentos tradicionais, como a zanfona e o pandeiro, as letras de poetas como Luis Pimentel, Ram\u00f3n Cabanillas, Ux\u00edo Novoneyra ou Celso Emilio Ferreiro, e o esp\u00edrito reivindicativo que Casabella herdou de cantantes como o portugu\u00e9s Zeca Afonso.<\/p>\n
O p\u00fablico ter\u00e1, como lembrou o deputado de Cultura, Xurxo Couto, na presentaci\u00f3n do ciclo, \u00abunha oportunidade hist\u00f3rica para recuperar, e mesmo co\u00f1ecer, a m\u00fasica feita en galego na d\u00e9cada de 1970, unha etapa crucial da nosa m\u00fasica e que, dalg\u00fan xeito, supuxo o cerne do gran momento musical que se est\u00e1 vivindo actualmente no pa\u00eds\u00bb.<\/p>\n
Miro Casabella<\/strong> No ano 1970 participou no I Festival da Canci\u00f3n Ib\u00e9rica xunto con Paco Ib\u00e1\u00f1ez, Luis Cilia, Xavier Ribalta e Jose Afondo. Tam\u00e9n nese mesmo ano tocou en Par\u00eds na Festa da Humanit\u00e9, a festa do Partido Comunista de Francia, onde actuaron tam\u00e9n figuras como Georges Moustaki, Paco Ib\u00e1\u00f1ez ou Joan Baez. A finais do ano 1974 o grupo Voces Ceibes decidiu finalizar o seu proxecto e dar comezo ao Movemento Popular da Canci\u00f3n Galega onde, cunha perspectiva ampla, tiveron cabida m\u00faltiples artistas de distintos estilos. Nos anos seguintes, Miro participou en multitude de concertos e festivais, en Galiza e en toda a Pen\u00ednsula Ib\u00e9rica, ademais de colaborar musicando pezas de teatro en galego e discos de historias para rapaces. A partir de 1976 a desaparici\u00f3n da censura franquista propiciou tam\u00e9n a aparici\u00f3n dos seus primeiros traballos longos.<\/p>\n En 1977 viu a luz o disco \u00abTi, Galiza\u00bb onde figura (con letra de Xo\u00e1n Manuel Casado), O meu pa\u00eds, unha das s\u00faas canci\u00f3ns m\u00e1is populares. Un ano m\u00e1is tarde publicouse \u00abTreboada\u00bb, con arranxos de Jos\u00e9 Mario Branco e a colaboraci\u00f3n de Pi de la Serra. A composici\u00f3n que d\u00e1 t\u00edtulo a este segundo disco est\u00e1 inspirada no Cerimonial da Treboada de Tomi\u00f1o. Ambos os dous traballos amosan unha peculiar mestura entre a canci\u00f3n de intervenci\u00f3n social e a m\u00fasica tradicional, unha marca caracter\u00edstica do autor, que ademais de inspirarse en formas populares e cantigas medievais, non desbota o emprego doutros instrumentos al\u00e9n da guitarra, como a zanfona ou a arpa. A finais dos anos 70, Miro entrou en contacto co grupo folk DOA, que lle propuxo colaborar no que \u00eda ser o seu primeiro traballo. O cantor incorporouse ao grupo, co que xa colaborara facendo arranxos, en labores de produci\u00f3n, e tam\u00e9n como cantante nalg\u00fans dos temas, a\u00ednda que a orientaci\u00f3n do grupo segu\u00eda a ser eminentemente instrumental. A s\u00faa colaboraci\u00f3n non foi m\u00e1is al\u00e1 do primeiro traballo (O son da estrela escura, 1979)\u00a0 a principios dos anos 80.<\/p>\n O \u00faltimo traballo individual do cantor foio disco Orballo, do ano 2004, onde ademais de revisar alg\u00fans antigos temas, toca novamente a problem\u00e1tica social do pobo galego dende unha perspectiva contempor\u00e1nea, cunha canci\u00f3n dedicada ao Prestige. Ese disco e o feito de seguir participando en concertos, conv\u00e9rteno no \u00faltimo representante de Voces Ceibes en activo, tras a morte de Suso Vaamonde e o abandono da carreira musical do resto dos seus formantes.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Vinte e catro anos despois da s\u00faa publicaci\u00f3n, as canci\u00f3ns comprometidas, case himnos xeracionais, do \u00e1lbum \u00abTi, Galiza\u00bb, de Miro Casabella, soar\u00e1n na voz do seu autor o s\u00e1bado 5 de marzo no Teatro Col\u00f3n. Ser\u00e1 na segunda cita do ciclo ‘Pioneirxs da m\u00fasica galega’, unha iniciativa que conta co apoio da \u00e1rea de Cultura… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6063,"comment_status":"","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","neve_meta_reading_time":"","footnotes":""},"categories":[71],"tags":[123,124],"class_list":["post-6062","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-cultura","tag-cultura","tag-prensa"],"acf":[],"yoast_head":"\n
Ramiro ‘Miro’ Casabella, (O Valadouro, Lugo. 1946). Tras cursar estudos en Ferreira de Valadouro e Lugo, Miro emigrou a Barcelona en 1964, cidade onde rematou o bacharelato e estudou na Escola de Arquitectos T\u00e9cnicos. A\u00ednda que o seu interese pola m\u00fasica \u00e9 temper\u00e1n, a experiencia catal\u00e1 meteuno en contacto co movemento da Nova Can\u00e7o, que o marcou profundamente. O seu debut musical aconteceu no ano 1967 nesa cidade, acompa\u00f1ando a cantantes da Nova Can\u00e7o Catal\u00e1. Foi tam\u00e9n en Catalu\u00f1a onde gravou os seus primeiros discos, a finais da d\u00e9cada dos sesenta: Miro canta as s\u00faas canci\u00f3ns e Miro canta Cantigas de Escarnho e Mal Dizer. Ambos os dous traballos son EP’s de catro canci\u00f3ns. O seu contacto co grupo Voces Ceibes tivo lugar a mediados do ano 1968, cando Benedicto e Xerardo Moscoso acudiron \u00e1 capital catal\u00e1 co gallo de gravaren os seus primeiros traballos. Miro integrouse no colectivo e mesmo chegou a participar do seu concerto fundacional en Compostela, o 1 de decembro daquel mesmo ano. Por\u00e9n, o feito de continuar vivindo en Barcelona afastouno da meirande parte das s\u00faas actividades, sendo a longo prazo un dos factores da s\u00faa disoluci\u00f3n. No ano 1969 co\u00f1eceu en Barcelona a Paco Ib\u00e1\u00f1ez, con quen tivo unha longa amizade e ao que acompa\u00f1ou nos anos vindeiros en xiras polo Estado franc\u00e9s. En Par\u00eds co\u00f1eceu tam\u00e9n ao cantor portugu\u00e9s exiliado Luis Cilia quen, nos seguintes anos, tocou en Galicia e no resto do Estado Espa\u00f1ol.<\/p>\n